ذاکرین تبریز

وبلاگ معرفی مداحان و هیئت های تبریز


به سه دلیل : اول از همه چهار رودخانه ای که از عدن خارج می شوند سرچشمه شان از این منطقه بود این رودخانه ها عبارتند از:
فرات (Euphatos) ، دجله (Dighat) ، ارس (Ghaihun Aras) ، قزل اوزن.بعدی منطقه هندو کش بود ، مزر عدن حوالی منطقه کوشه داغ است ، بعدی منطقه Nod بود که قابیل به آنجا تبعید شد. منطقه ای در اردبیل است که ما در پستی و بلندی های Noqdi پیدا کردیم. من معتقد هستم که کوهی که خداوند در کتاب های مقدس به آن اشاره کده ، کوه سهند است درست در جنوب تبریز.

> چطور شد که نظرتان به طرف تبریز معطوف شد؟

تبریز جایگاه ویژه ای در تجربیات من از سفر به دور دنیا دارد زیرا تحقیقات نشان داده است، بهشتی که در قلب زمین نهفته همان جایی (تبریز) هست که در کتاب های مقدس از آن به عنوان جایی که آدم و مردمانش در آن جای گرفته اند، یاد شده است. متاسفانه منطقه باغ عدن در زیر منطقه وسیعی از شهر قرار گرفته است .ولی شما کافیست تا به خارج از شهر و به محدوده دره آجی چای سفری داشته باشید تا تصوری از منطقه عدن در این ناحیه داشته باشید.

علاوه بر تبریز به کجاها رفتین و کجا هارو مورد تحقیق قرار دادین؟
همانطور که گفتم من تمامی کردستان و لرستان و همچنین تمامی بخش های فارس ، تخت جمشید ، پاسارگاد ، بیستون و تخت سلیمان را گشته ام. مناطق بکر ایران تولدی دوباره به قدیمی ترین تمدن در کره زمین بخشیده است و اولین پیامبران کتاب های مقدس قبل از آنکه در منطقه بین النهرین اقامت گزینند از همین ناحیه برخاسته اند.

پس نتیجه میگیریم بهشت عدن همان محل فرود آمدن حضرت آدم و هوا منطقه تبریز کنونی میباشد

نام های همسران امام حسین(ع)

ـ لیلی دختر ابی مره بن عروه بن مسعود ثقفی، مادر حضرت علی اکبر، شهید کربلا،
2ـ شهر بانو(شاه زنان) دختر کسری یزدگرد سوم، پادشاه ایران، مادر امام سجاد(ع)،
3ـ رباب دختر امریء القیس بن عدی، مادر حضرت سکینه و عبدالله رضیع،
4ـ ام اسحاق دختر طلحه بن عبدالله، مادر فاطمه بنت الحسین.
اوّلی از قبیلة ثقیف (طایفه ای در طائف)، دومی ایرانی، سومی از قبیله کلبیه و چهارمی از تیم.(2)
اصولا در مورد این که شهربانو جزء همسران امام حسین(ع) بوده، اختلاف است .
و در صورت قبول این مسئله در مورد این که در کربلا بودند، یا نه نیز اختلاف وجود دارد . برخی از مورخان نوشته اند: از زنان امام حسین(ع) تنها رباب در کربلا حضور داشت. او به همراه دیگر زنان و فرزندان به کوفه و سپس به شام به عنوان اسیر برده شد و بعداً به همراه کاروان به مدینه بازگشتند.
او بعد از شهادت امام حسین(ع) یک سال عزاداری کرد و در این مدت روزها زیر سقفی قرار نمی گرفت و مدام در مظلومیت حسین(ع) می گریست تا جان به جان آفرین تسلیم نمود.(3)
در مورد شهربانو برخی گفته اند: در حادثه کربلا حاضر بود و پس از شهادت امام حسین(ع) سوار بر ذوالجناح شد و یک سره به ایران تاخت و در نزدیکی ری به کوهی که اکنون به کوه بی بی شهربانو مشهور است رسید. دشمن در پی او بود. او خواست بگوید: یا هو مرا دریاب، به جایش گفت: یا کوه مرا دریاب؛ کوه شکافته شد و او در دل کوه رفت.

...........................

به این متن پایین دقت کنید بی شک شما هم برخوردین باهاش

1400 سال قبل یه عرب عربی رو کشته به خاطر زن و قدرت و یا دعوای خانوادگی!حالا شما به سر رو سینه میزنید!از کجا معلوم یزید حق نبود!یعنی امام حسین نمیدونست به جنگ بچه نمیبرن؟یا کنار فرات 2 متر زمین رو میکندن به اب میرسیدن پس چرا این کارهارو نکردن؟هیئت رفتن یعنی چی؟دلت پاک باشه حتی نماز هم نخونی نخون فقط باید دلت پاک باشه این مهمه!و.........

همه ما این حرفها و سوالات در مورد حماسه عاشورا و عزاداری برای امام حسین (ع) رو شنیدیم حتما در دوست و اشنا کسی هست که همیشه برای دین سوال طرح میکنه و با هیچ جوابی قانع نمیشه!در این قسمت جواب آیت الله صافی گلپایگانی‌ به تمام این سوالات و شبهات موجود جواب دادن خیلی خوب میشه با دقت سخنان ایشون رو بخونیم و وقتی با چنین فرد کوتاه فکر روبرو شدیم این جوابهارو بدیم و سعی کنیم بفهمونیم برای چه چیز و چه کسی به سر میزنیم! برای خواندن مطالب به لینک زیر سایت خبری آناج مراجعه کنید

http://anaj.ir/news/pages/16379

روزعاشورا در 21 مهرماه 59 شمسی رخ داده است
تمامی وقایع روز (واقعه)عاشورا بر حسب ساعت و زمان

ساعت 5:47 اذان صبح روز عاشورا در صحرای کربلا بود

هنگام اذان ظهر در روز عاشورا ساعت 12:50 بود اقامه نماز ظهر توسط امام و یارانش

16:06 اذان عصر یعنی ساعتی که امام حسین شهید شد. هنگام نماز عصر در صحرای کربلا را زمان شهادت اعلام کرده اند که معمولا در چنین ساعت روز عاشورا اکثر عزاداران و هیئت های مذهبی تمام شده اند این در حالی است که زمان قتل ساعت ۴ بعد از ظهر میباشد

علت کم شدن شور و اندوه عزاداران در بعد از ظهر روز عاشورا را چنین گفته اند:

که یاران امام بعد از شهادت همه به آرزوی خودشان که دیدار با حضرت محمد و وارد شدن بی حساب به بهشت رسیده اند که دیگر غم روز عاشورا بر ایشان تمام شده است به همین خاطر هست که بعد از ظهر روز عاشورا شیعیان به نوعی از حال و هوای عزاداری بیرون می آیند.

شیعه در تجلیل از حسین علیه‌السلام، از قرآن کریم و وحی الهی الهام گرفته و به هدایت‌ آن عمل می‌كند که آنها (مردگان) را بستایید و به هدایت آنها هدایت یابید؛ أُولئِكَ الَّذينَ هَدَى اللهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ. (سوره انعام، آیه190)

تاریخ شمسی برخلاف تاریخ قمری در تغییر نیست. موقعیت زمین نسبت به خورشید ثابت است و با استخراج اوقات شرعی شهر کربلا در این تاریخ، سخنان مقتل نویسان به ساعت و دقیقه برگردانده می شود.
اوقات شرعی روز 21 مهر به افق کربلا (که در طول قرون حداکثر 3-+ دقیقه اختلاف می تواند داشته باشد) استخراج شده و روایات مقتل نگاران با این ساعتها تنظیم شده است:

5:47 اذان صبح

امام (ع) بعد از نماز صبح برای اصحابش سخنرانی کرد. آنها را به صبر و جهاد دعوت کرد. و بعد دعا خواند: «اللهم انت ثقتی فی کل کرب... خدایا تو پشتیبان من هستی در هر پیشامد ناگواری»آن طرف نماز را به امامت عمر سعد خواند و بعد از نماز صبح به آرایش سپاه و استقرار نیرو مشغول شدند.

حدود 6

امام حسین(ع) دستور داد تا اطراف خیمه ها خندق بکنند و آن را با خاربوته ها پر کنند تا بعد آن را آتش بزنند و مانع از حمله سپاه از پشت سر بشوند.

7:06 طلوع آفتاب

کمی بعد از طلوع آفتاب. امام سوار بر شتری شد تا بهتر دیده شود. روبه روی سپاه کوفه رفت و با صدای بلند برای آنها خطبه ای خواند. صفات و فضایل خودش و پدر و برادرش را یادآوری کرد و اینکه کوفیان به امام (ع) نامه نوشته اند. حتی چند نفر از سران سپاه کوفه را مخاطب قرار داد و از حجارین ابجر و شبث ربعی پرسید که مگر آنها او را دعوت نکرده اند؟ آنها انکار کردند. امام نامه هایشان را به طرف آنها پر تاب و خدا را شکر کرد که حجت را بر آنها تمام کرده است. یکی از سران جبهه مقابل از امام (ع) پرسید چرا حکم این زیاد را نمی پریرد و آنها را از ننگ مقابله با پسر پیامبر نمی رهاند؟ اینجا امام آن جمله معروفشان را فرمودند: «الا و ان الدعی بن الدعی»، قد رکز بین اثنین: بین السله و الذله و هیهات منا الذله ... فرد پستی که پسر فرد پست دیگری است. من را بین کشته شدن و قبول شدن و قبول ذلت مجبور کرده. ذلت از ما درو است.» سخنرانی امام (ع) حدوداً نیم ساعت طول کشده است.

حدود 8

بعد از سخنرانی امام (ع) چند نفر از اصحاب آن حضرت به روایتی بُرَیر که «سید القراء» (آقای قرآن خوانان) کوفه بود (الفتوح) و به روایتی زهیر (تاریخ یعقوبی و طبری) خطاب و کوفیان سخنان مشابهی گفتند.بعد از سخنان زهیر و بریر، امام فریاد معروف «هل من ناصر ینصرنی» را سر داد. چند نفری دچار تردید شدند؛ از جمله حُر. فرد دیگری به نام ابوالشعثا و دو برادر که در گذشته عضو خوارج بودند. بعید نیست که کسانی دیگری هم با دیدن شدت گرفتن احتمال جنگ، از سپاه کوفه فرار کرده باشند.

حدود 9

روز به وقت چاشت رسیده بود که شمر به عمر سعد پرخاش کرد که چرا این قدر تعلل می کند؟ عمر سعد عاقبت رضایت به شروع جنگ داد. اولین تیر را به سمت سپاه امام (ع) رها کرد و خطاب به لشگریانش فریاد زد: «نزد عبیدالله شهادت بدهید که من اولین تیر را رها کردم.» بعد از انداختن تیر توسط عمر سعد، کماندارهای لشکر کوفه همگی با هم شروع به تیراندازی کردند. امام به یارانش فرمودند: «اینها نماینده این قوم هستند. برای مرگی که چاره ای جز پذیرش آن نیست. آماده شوید.» چند نفر از سپاه امام در این تیر باران شهید شدند. (تعداد دقیق را نمی دانیم . تعداد شهیدان تیر اندازی. با تعداد شهیدان حمله اول 50 نفر ذکر شده.)

حدود 10

بعد از تیراندازی یسار غلام زیادین آبیه و سالم غلام این زیاد از لشکر کوفه برای نبرد تن به تن ابتدای جنگ بیرون آمدند. عبدالله بن عمیر اجازه نبرد خواست. امام حسین(ع) نگاهی به او کرد و فرمود: «به گمانم حریف کشنده ای باشی» عبدالله آن دو نفر را کشت. البته انگشتان دست چپش قطع شد.بعد از این نبرد تن به تن، حمله سراسری سپاه امام حسین(ع) حمله کرد؛ امام حبیب و یارانش در برابر او ایستادگی کردند. زانو به زمین زدند و با نیزه ها حمله را دفع کردند. همزمان شمر به جناح چپ سپاه امام(ع) حمله برد. زهیر و یارانش به جنگ مهاجمین رفتند. خود شمر در این حمله زخم برداشت بعد از عقب نشینی هر دو جناح کوفی، عمر سعد 500 تیر انداز فرستاد که دوباره سپاه امام (ع) را تیر باران و آن حملات، علاوه بر از پا درآمدن هر 23 اسب لشکریان امام (ع) تعدادی دیگر از اصحاب شهید شدند. الفتوح آن نفرات را 50 نفر و این شهر آشوب 38 نفر ذکر کرده اولین شهید، ابوالشعثا بود و 8 تیر انداخت که 5 نفر از دشمن را کشت. امام(ع) او را دعا کرد.گروهی از سپاه شمر خواستند از پشت سر به امام (ع)حمله کنند زهیر و 10 نفر به آنها حمله کردند.

حدود ساعت 11

بعد از این جملات امام دستور تک تک به میدان رفتن را داد. اصحاب با هم قرار گذاشتند تا زنده اند. نگذارند کسی از بنی هاشم به میدان برود. انگار برای کشته شدن با هم مسابقه داشتند. بعضی «در مقابل نگاه امام (ع)» شهید شدند. یکی از اولین کسانی که شهید شد پیرمرد زاهد بربر بود. مسلم بن عوسجه بعد از او شهید شد. حبیب بر سر بالین او رفت و گفت کاش می توانستم وصیت های تو را اجرا کنم. مسلم با دست امام حسین (ع) را نشان داد و گفت: «وصیت من این مرد است.» یک برا هفت نفر از اصحاب امام(ع) در محاصره واقع شدند. حضرت عباس (ع) محاصره آنها را شکست و نجاتشان داد.

12:50 اذان ظهر

حبیب بن مظاهر وقت اذان ظهر شهید شد. چون که نوشته اند امام(ع) خطاب به اصحاب گفت بکی برود با عمرسعد مذاکره و بخواهد برای نماز ظهر جنگ را متوقف کنیم. یکی از لشکر کوفه صدا زد: «نماز شما قبول نمی شود.» حبیب به او گفت «ای حمار! فکر می کنی نماز شما قبول می شود و نماز پسر پیامبر (ص) قبول نمی شود؟» به جنگ او رفت اما دوستانش به کمکش آمدند و حبیب شهید شد. امام (ع) از شهادت حبیب متاثر شده و برای اولین بار در روز عاشورا گریست. رو به آسمان کرد و گفت: «خدایا رفتن جان خودم و دوستانم را به حساب تو می گذارم.»

حدود ساعت 13

30 نفر زا اصحاب امام (ع) تا وقت نماز زنده بودند و بعد از آن ساعت شهید شدند؛ از جمله زهیر و حر. بعد از شهادت اصحاب نوبت به بنی هاشم رسید. اولین نفر. علی اکبر پسر امام حسین (ع) بود البته الفتوح عبدالله بن مسلم بن عقیل را اولین شهید بنی هاشم خوانده است. این عبدالله بن مسلم به طرز ناجوانمردانه ای شهید شد. شهادت او بر جوانان بنی هاشم گران آمد . دسته جمعی سوار شدند و به دشمن حمله بردند. امام آنها را آرام کرد. فرمود: «ای پسر عموهای من بر مرگ صبر کنید به خدا پس از این هیچ خواری و ذلتی نخواهید دید.»

حدود ساعت 14

28 نفر از مردان بنی هاشم شهید شدند: 7 برادر امام حسین(ع)، 3 پسر از امام حسن(ع) 2 پسر امام حسین(ع)، 2 نوه جعفر بن ابیطالب، 9 نفر آل عقیل و بقیه از نوادگان باقی عموهای پیامبر. یکی از شهیدان نوه ابولهب بود. عاقبت امام حسین (ع) و حضرت عباس تنها ماندند. عزم کردند تا دو نفری به قلب دشمن بزنند و آخرین سواری را با هم انجام بدهند. دشمن بین دو برادر فاصله انداخت. عباس دلاور در محاصره کشته شد. امام(ع) برای دومین بار بعد از مرگ برادر عزیزش گریه کرد و فرمود «اکنون دیگر پشتم شکست.»

حدود ساعت 15

امام (ع) به طرف خیمه ها برگشت تا خداحافظی بکند. همچنین پیراهنش را پاره پاره کرد و پوشید تا بعداً در وقت غارت کردن توسط دشمن برهنه اش نکنند. وقت وقت وداع با اهل بیت، کودک شیرخواره او (یعقوبی می گوید: در همان روز به دنیا آمده بود اما بقیه چنین نمی گویند) توسط تیر حرمله کشته شد. امام (ع) رو به آسمان کرد و فرمود: «خدایا اگر نصرتت را از ما دریغ کردی، این را در مقابل چیزی قرار بده که برای ما بهتر است»

امام(ع) به میدان رفت اما کمتر کسی حاضر به مقابله با ایشان می شد. بعضی تیر می انداختند و بعضی از دور نیزه پرتاب می کردند. شمر و ده نفر به مقابله امام(ع) آمدند. بعد از شهادت امام (ع) بر پیکر مبارکش جای 33 زخم نیزه و 34 زخم شمشیر شمرده شد. امام(ع) در آستانه مهاجرت بود اما کسی جرات نمی کرد به سمت ایشان برود. اهل حرم از صدای ذوالجناح متوجه شده و بیرون دویدند. کودکی به نام عبدالله بن حسن(ع) دوید و به طرف امام آمد. او را در بغل عمویش کشتند. امام برای سومین بار ناراحت شدند و کوفیان را نفرین کردند: «خدایا باران آسمان و روییدنی زمین را از ایشان بگیر!»

16:06 اذان عصر

وقت شهادت امام(ع) را وقت نماز عصر گفته اند. روایت تاریخ طبری به نقل از وقایع نگار لشکر عمرسعد چنین است: «حمید بن مسلم گوید: «به خدا هرگز شکسته ای را ندیده بودم که فرزند و کسان و یارانش کشته شده باشند و چون او محکم و دل آرام باشد.... گوید در این حال بود که زینب(س) دختر فاطمه به طرف وی آمد. در حالی که می گفت: «کاش آسمان به زمین می افتاد.» زینب (س) به عمر سعد خطاب کرد: «ای عمر! اباعبدالله را می کشند و تو نگاه می کنی؟» گوید: اشک های عمر را می بینم که بر دو گونه و ریشش روان بود. و روی از زینب بگردانید. حمید بن مسلم گوید شنیدمش که می گفت «به خدا پس از من کس را نخواهید کشت که خدای از کشتن او بیش از کشتن من بر شما خشم آرد.» گوید: آن گاه شمر میان کسان بانک زد که «وای شما منتظر چیستید؟ مادرهایتان به عزایتان بنشینند. بکشیدش!» گوید در این حال سنان بن انس حمله برد و نیزه را فرو برد...»

حدود 17 ؛ بعد از شهادت امام (ع)

بعد از شهادت امام (ع) عده ای لباس های آن حضرت را غارت می کنند. تمام این افراد بعداً به مرض های لاعلاج دچار شدند.غارت عمومی اموال امام حسین (ع) و همراهانش آغاز می شود. عمر سعد ساعتی بعد دستور توقف غارت را داد و حتی نگهبانی برای خیمه ها گذاشت.یکی از شیعیان بصره به اسم سوید بن مطاع بعد از شهادت امام به کربلا می رسد. برای دفاع از حرم امام می جنگد و کشته می شود.ابتدا سر را به خولی می دهند تا همان شبانه برای ابن زیاد ببرد. بعد به دستور عمر سعد بر بدن مطهر امام و یارانش اسب می دوانند تا استخوان هایشان هم خرد شود.

18:49 اذان مغرب

کشتگان لشگر کوفه را جمع می کنند. تعداد این افراد 88 نفر است. داستان این طور تمام می شود که در حالی که عمر سعد دستور جماعت نماز مغرب را می داده سنان بن انس بین مردم می تاخته و رجز می خوانده که «افسار و رکاب اسب مرا باید از طلا بکنید ؛ چرا که من بهترین مردمان را کشته ام!»

آنها چندنفر بودند؟

معروف است که در کربلا 72 نفر شهید شده اند. این رقم معمولا وقت خواندن مقاتل با اعداد و اسامی موجود در متن جور در نمی آید؛ مثلا دیدیم که 50 نفر در حمله اول شهید شده اند، 28 نفر هم از بنی هاشم، به علاوه بریر و مسلم و حبیب و سعيد و حر و زهیر. همین ها جمعش بیشتر از 72 است. بعضی تواریخ قدیمی هم اعداد دیگری دارند. مثلا مسعودی تعداد شهدا را 87 نفر میگوید (مروج الذهب)، یعقوبی 105 نفر (تاریخ یعقوبی) و بلاذری 100 مرد میگوید (مجمع الانساب). یک راه این است که بیاییم و تمام اسامی ذکر شده در منابع را کنار هم بگذاریم. نخستین بار این کار را کسی در قرن سوم انجام داد که در آن 108 اسم فهرست شده. کسی به اسم فضیل بن زبیر، رساله ای نوشت با عنوان:«تسمیة من قُتِل مع الحسین بن علی(ع)» محققان جدید، این رقم را تا 120 اسم رسانده اند. حالا برگردید به آن خبر شهادت حدود 50 نفر از اصحاب در حمله اول. 120، جمع همین عدد و 72 است. پس ممکن است رقم 72 ، شمار شهدایی باشد که بعد از حمله و تیرباران اول به شهادت رسیده اند و جنگشان به یادماندنی تر بوده. احتمال دیگر، توجه به این خبر است که عمر سعد وقتی در روز 12 محرم لشگر خود و اسرا را از کربلا حرکت داد، دستور داد 72 سر را به نیزه بکنند بیاورند. قاعدتا در اینجا هم کوفیان سرهای افراد معروف و مشهور را با خود آورده اند و سرهای افراد غیرمشهور برايشان ارزش نمایشی نداشته. احتمال سوم به خاصیت خود عدد 72 برمی گردد. این عدد، از قدیم الایام نشانه کثرت بوده. حافظ می گوید: «جنگ 72 ملت همه را عذر بنه». يا حدیثی متواتر هست كه پیامبر)ص( فرمود: « امتش 72 فرقه می شوند که فقط یک فرقه از آنها ناجیه هستند. شاید یک دلیل تاکید بر عدد 72 شهید هم همین باشد.





توسط Mehdi Ashrafi |


برچسب ها: خلاصه توضیحات لازم واقعه عاشورا و زندگینامه اولاد 

 



بروز و کاملترین وبلاگ معرفی مداحان و هیئت های تبریز

m_ashrafii@yahoo.com


09333031545 لطفا در صورت نیاز فقط پیامک بزنید

جمع آوری مطالب وبلاگ توسط گروه sira tabriz




پست الکترونیک

پروفایل مدیر وبلاگ

 

مداحان تبریز هیئت های تبریز
هیئت تشنگان کوثر تبریز
هیئت عرب انتظاریون تبریز
هیئت قاسمیه شتربان
هیئت موسی بن جعفر
هیئت عاشقان بقیه الله مارالان
هیئت زنجیرزنان حسینیه مارالان
هیئت عجم محله خیابان
هیئت عجم محله خیابان
هیئت انصارالحسین
هیئت عباسیه چرنداب
هیئت میرچوپان تبریز
هیئت مکتب تشیع
هیئت موکب الزهرا
هیئت شهدای کربلا
زندگینامه شیخ جعفر مجتهدی
زندگینامه آیت الله سید رضا بهاء الدینی
زندگینامه علامه محمد حسین طباطبایی
زندگینامه محمد جواد انصاری همدانی
زندگی نامه آیت الله سید علی قاضی
زندگینامه شیخ عباس قمی
زندگینامه آیت الله محمد تقی بهجت
زندگینامه علامه محمد تقی جعفری
شهید علیرضا اشرفی لاله
مداح مرحوم علی یوسف صادقزاده
مرحوم ابوالفضل هدایی

 

مداحان تبریز
معرفی هیئت های تبریز مداحان تبریز سری اول
معرفی مداحان تبریز هیئت های تبریز سری دوم
معرفی هیئت ها و مداحان تبریز سری سوم
معرفی مداحان و هیئت های تبریز سری چهارم
اخبار روز
معرفی و عکس های پیشکسوتان و خادمین اباعبدالله (ع)
هیئت تشنگان کوثر تبریز- محسن رستگاری نابغه مداحی ایران
آذربایجانیهای مقیم تهران شاه حسین گویان تبریز
معرفی مداحان جوان تبریز

 

 

خرداد 1393
تیر 1392
اردیبهشت 1392
دی 1391
مهر 1391
فروردین 1391
آبان 1390
مهر 1390
شهریور 1390
اردیبهشت 1390
فروردین 1390
فروردین 1389
فروردین 1388
فروردین 1387
فروردین 1386
فروردین 1385
فروردین 1384
فروردین 1383

 

Mehdi Ashrafi
مهدی اشرفی لاله

 

 

پایگاه جامع عاشورا
قالبهای مذهبی وبلاگ
کاملترین وبلاگ سید جواد ذاکر
سایت خبری آناج
محسن رستگاری
هیئت عزاداران انصار علی اصغر(ع)
عزاخانه اصغریه تبریز
هیئت جوانان علی اکبر(ع)تبریز-مارالان
هیئت پابوسان حضرت علی اکبر(ع)-تبریز
هیئت حضرت علی اصغر(ع) علامه جعفری تبریز
عزاخانه اکبرّیه تبریز
هیئت سینه زنان عجم مارالان
عرب چهارده معصوم زعفرانیه تبریز
مداحان تبریز
شرکت پردیس آذر کوثر
خادم هیئت های حسینی تبریز
حسینیه مجازی هیئت قاسمیه ایلخچی
وبسایت قرانی تبریزیها
هیئت حضرت علی اصغر(ع) علامه جعفری
عزاداران عرب حضرت رقیه (س)

 

 

RSS 2.0

 


مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin :.